Kiedy definicja Twojego procesu jest błędna

Wniosek

Audyt odczytuje zarejestrowane przedziały czasowe dla każdego etapu w organizacji. Dla każdego etapu raportuje liczbę zmierzonych przedziałów, medianę minut spędzonych na etapie, godziny SLA przypisane do tego etapu oraz liczbę przedziałów, które trwały dłużej niż te godziny. Etapy są uszeregowane od najwolniejszego, więc pierwszy wniosek jest tym najważniejszym.

Wniosek jest przedstawiony w prostej formie w propozycji: etap zajął medianę tylu minut i został naruszony tyle razy. Nie ma tu żadnej oceny do interpretacji - każda liczba w zdaniu to po prostu licznik lub mediana z wierszy, które możesz otworzyć.

Propozycja

W przypadku etapu z określonym SLA propozycja polega na przeniesieniu tych godzin na etap wskazany przez audyt. Dla etapu bez żadnego SLA propozycja sugeruje dokonanie pomiarów przed jego ustaleniem, ponieważ ta funkcja powstała właśnie po to, by wyłapywać wartości określane bez poparcia w historii.

Propozycja jest zapisywana jako wiersz propozycji, podobnie jak automatyzacja wygenerowana ze zdania: opisana prostym językiem, przetestowana w symulacji i nieaktywna, dopóki ktoś jej nie zaakceptuje. Przygotowanie propozycji nic nie kosztuje i nie wymaga wywoływania żadnego modelu - to zwykła arytmetyka na przedziałach czasowych.

Symulacja

Zanim podejmiesz decyzję, audyt uruchamia proponowaną regułę na danych z ostatnich 30 dni i raportuje, co by się stało. Zlicza naruszenia przy obecnej regule oraz przy tej proponowanej, a różnicę dzieli na trzy wartości: wyniki prawdziwie dodatnie (naruszenia wykrywane przez obie reguły), wyniki fałszywie dodatnie (te, które dodałaby proponowana reguła) oraz wyniki fałszywie ujemne (te, których przestałaby wykrywać).

To jest właśnie kluczowe założenie, wokół którego powstał plan tej funkcji: tyle rzeczywistych naruszeń wykrytych zamiast tylu fałszywych alarmów. Jeśli proponowana reguła wykrywa mniej realnych problemów, niż eliminuje fałszywych alarmów, zobaczysz to, zanim cokolwiek zostanie zmienione.

• Naruszenia przed: przy obecnym SLA.
• Naruszenia po: przy proponowanym ustawieniu.
• Wyniki prawdziwie dodatnie, fałszywie dodatnie, fałszywie ujemne: nazwana różnica.

Akceptacja aktualizuje szablon, i tylko szablon

Gdy dokonasz akceptacji, skorygowane godziny SLA zostaną zapisane na wskazanym etapie w Twoich szablonach workflow, a podsumowanie wskaże, ile szablonów zostało zmodyfikowanych. Od tego momentu każdy nowy projekt tego typu rozpocznie się ze skorygowanymi godzinami. Nic na aktywnej tablicy się nie zmienia, o czym podsumowanie informuje wprost.

To ta bezpieczna, odwracalna część. Edycja szablonu wpływa na projekty, które jeszcze nie istnieją - nie może sprawić, że zadanie, które wczoraj było realizowane na czas, dzisiaj zostanie uznane za naruszone.

Aktywne tablice kontrolowane pojedynczo

Po akceptacji ekran recenzji wyświetla listę aktywnych projektów, których bieżący etap nadal ma przypisane stare godziny, wraz z nazwą projektu, obecnymi i proponowanymi godzinami oraz liczbą otwartych zadań na tym etapie. Ty decydujesz, które z nich zaktualizować. Aktualizacja jednego z nich modyfikuje etap tego projektu i zapisuje jedno zdarzenie audytu; brak aktualizacji również jest prawidłową decyzją.

Zapis na aktywnym etapie ma ograniczony zakres: zmienia godziny SLA, nazwę, kolor lub role, ale uniemożliwia zmianę klucza lub typu etapu, gdy znajdują się na nim zadania. Zmiana typu etapu pod przypisanym zadaniem mogłaby bowiem wpłynąć na to, czy wymagana jest akceptacja.

Historia nie jest modyfikowana wstecz. Każdy zarejestrowany przedział czasowy zachowuje godziny SLA, które obowiązywały w momencie jego rozpoczęcia, więc audyt uruchomiony w przyszłym miesiącu nadal przedstawi dane z zeszłego miesiąca według ówczesnych reguł.

Dlaczego nie dzieje się to automatycznie wszędzie

Najbardziej oczywistym rozwiązaniem wydaje się jedno kliknięcie, które naprawia szablon i każdą aktywną tablicę. To jednak błędne podejście, a rejestr decyzji projektowych dla tej funkcji wyjaśnia dlaczego: zmiana SLA na aktywnej tablicy zmienia interpretację tego, co system już zakomunikował. Zadanie, które mieściło się w limicie 48 godzin, nagle staje się naruszone; eskalacja, która nigdy nie nastąpiła, wygląda tak, jakby powinna była się odbyć; a klient, który otrzymał informację, że projekt przebiega zgodnie z planem, dowiaduje się czegoś, czemu system teraz zaprzecza.

Dlatego też proces ten jest rozłożony w czasie i wymaga ręcznej zgody dla każdego projektu osobno, generując osobny wiersz audytu. Organizacja, która chciałaby automatycznie synchronizować swoje aktywne tablice z szablonem, nie znajdzie takiej opcji w ustawieniach - i jest to w pełni świadoma decyzja projektowa.